Genieten van een boswandeling

Genieten van een boswandeling

Geplaatst op 03-01-2017 in: Algemeen, Media

Een wandeling in het bos, een etentje in de kerkzaal of een dagje eropuit met de deelnemers van Muiderheim in Genemuiden. Dat zijn momenten waar meewerkend teamleider intensieve zorg Elma de Visser (22) mooie herinneringen aan bewaard. „Op dergelijke momenten zie je hoe goed de relatie tussen medewerkers en bewoners is.” Bevlogen, snel en met lichtjes in haar ogen vertelt ze over haar werk. „Ten diepste vormt Gods Woord de belangrijkste leidraad in het dagelijks begeleiden van onze bewoners.” De ene week werkt Elma dagen op de groep, een volgende week zijn er overwegend kantoordagen ingepland. Haar werk is afwisselend genoeg. Ze kan sprankelend vertellen over haar functie. Ad rem: „De functienaam zegt al genoeg toch?”

Als meewerkend teamleider is Elma een schakelpunt in haar team. „Enerzijds werk ik als begeleider op de groep, dat is eigenlijk mijn hoofdtaak. Daarnaast werk ik als teamleider een aantal dagen op kantoor. Tijdens de kantoordagen kijk ik als het ware met een helikopterview naar ons team: Wat gaat er goed, wat kan beter en waarin kan ik nog coachen?”

Wanneer je als teamleider veel op de groep werkt, voel je dingen beter aan.

Het nieuwe begeleidingsmodel ASBM is daar een goed voorbeeld van. „Dit zorgt voor een cultuurverandering. Als ik in mijn werk op de groep merk dat bepaalde dingen in de implementatie van dit model lastig zijn, maak ik dat in het team bespreekbaar.”

Ze glimlacht naar een voorbijlopende bewoner die haar nieuwsgierig opneemt: „Als je veel op de groep werkt, voel je dingen beter aan. Hoe bewoners in hun vel zitten. Je werkt met mensen, hè! Als er dan een dag later een begeleider bij je op kantoor komt vertellen dat het voor gisteren een moeilijke dag was, dan kun je je daarin inleven: „Ja, ik merkte het gisteren zelf ook.” Je deelt samen een gevoel, voordat je na gaat denken over oplossingen.”

Intensieve zorg

Elma werkt in de sector intensieve zorg. Geduldig legt ze uit: „Bij ons wonen mensen op het instellingsterrein. Ze gaan hier ook naar de dagbesteding. In onze instelling hebben de bewoners veel meer en intensiever zorg nodig dan in zogenaamde gezinsvervangende huizen.”

Je moet hart voor de medemens hebben

Ze aarzelt even en geeft dan antwoord op de vraag welke eigenschappen dit vraagt van een begeleider. „Allereerst moet je hart voor de medemens hebben. Iedereen hier werkt ten diepste uit liefde voor de bewoners. Daarnaast zijn doorzettingsvermogen en inzet heel belangrijk. Je moet verder, ook als het moeilijk is. Ik denk ook dat een open houding onmisbaar is. In dit werk moet je namelijk zelfreflectie toe kunnen passen, moet je soms dieper graven om achter de beweegredenen van bewoners te komen. Want naast alle mooie momenten maak je ook nare dingen mee. Als het niet goed gaat met een bewoner of als er agressie en angst is bijvoorbeeld.”

Elma valt even stil. „Eigenlijk moet je het zo zien: Als het escaleert, hebben wij als begeleiders iets over het hoofd gezien. Blijkbaar is er dan een behoefte niet voldaan of voelt een bewoner zich niet veilig. Al het gedrag betekent tenslotte iets. Aan ons de taak om die betekenis te zoeken en daar vroegtijdig op in te spelen.”

Mooie herinneringen

Ze noemt het voorbeeld van een bewoner die spanning ervoer onder het eten. „Dit kan irritatie opleveren. Hoe fijn is het dan om erachter te komen dat diegene zich niet prettig voelt als hij of zij met de rug naar de deur toe zit. Zo’n simpele oplossing kan er al voor zorgen dat de bewoner opfleurt.” Stralend: „Dat is toch móói?”

Mooi vindt Elma ook de momenten waarop ze ziet dat bewoners haar vertrouwen. „Je bent namelijk continu bezig met het opbouwen van een relatie en het bieden van veiligheid. Als je dan een glimlach terugkrijgt, geeft dat zoveel energie!

Hier doe ik het voor!

Laatst gingen we met wat bewoners naar de bruiloft van een collega. Dan ga je naar een andere ruimte waar veel mensen zijn en is het spannend hoe ze daarop reageren. Als je dan ziet hoe ze genieten van de middag en het feit dat je alleen al bij ze bent: geweldig!Of pas toen we een boswandeling maakten op een zaterdag. De bewoners genoten volop, tot er veel mensen voorbijkwamen en ze daardoor onrustig werden. Dan geef je ze een arm, loop je rustig verder en zie je ze weer ontspannen genieten van de natuur. Simpelweg omdat jij erbij bent. Dan voel je je klein worden en besef je: Hier doe ik het voor!”

Dit artikel is geschreven voor de wervingsactie 'mooi werk'. Lees op deze pagina meer.

Tekst: Beppie van de Beek-Pellegrom
Foto: Pim van de Beek

 Deel dit nieuws via LinkedIn
Volg ons op Linkedin
 Deel dit nieuws via Whatsapp
Om u beter van dienst te zijn, maakt adullamzorg.nl gebruik van cookies » Meer informatie